#04 – De laatste trein

In de vierde aflevering van Halte Hoek blikken we terug op de dag waarop het vervangend vervoer getest werd. Het (tijdelijke) busbedrijf van de RET is op 1 april 2017 gestart, maar in de week daaraan voorafgaand vond er een speciale testdag plaats. Voor de uitzendkrachten die met de bus op het traject gaan rijden een spannende dag. Kunnen zij de lijn inmiddels dromen?

Elise Kersbergen – scenarioschrijver en coördinator bij het proefbedrijf Hoekse Lijn – heeft de dag samen met anderen inhoudelijk voorbereid en rijdt vandaag mee met buschauffeurs Mandy van Berkel en Michael Brand. Ze kijkt hoe de chauffeurs het ervan afbrengen. Mandy en Michael krijgen namelijk niet alleen de normale routes voorgeschoteld, maar ook – om het lastiger te maken – variaties daarop. Elise vertelt dat het proefbedrijf ongeveer alles wat mogelijk zou kunnen gebeuren in scène wil zetten, zodat de chauffeurs zich op zoveel mogelijk scenario’s kunnen voorbereiden. Dat het niet altijd loopt zoals gehoopt, merkt Elise wel op de testdag. Plezier hebben ze in elk geval wel, en hopelijk betekent een mindere generale repetitie straks een vliegende start van het tijdelijke busbedrijf.

Ook rijden we mee met metrobestuurder Sjaber van Leeuwaarde die op zaterdag 1 april 2017 de eer had om namens de RET het stokje over te nemen van de NS. Dit doet hij – vergezeld door een aantal collega’s – om 01:10 uur, als de allerlaatste trein uit Rotterdam het station van Hoek van Holland binnenrijdt. Het einde van een tijdperk, het einde van een 125 jaar oude spoorlijn, waar tijdens de nachtelijke overdrachtsceremonie op het station van Hoek van Holland bij stil wordt gestaan. Maar niet te lang. Want dit moment is ook meteen het startsein van het tijdelijk busbedrijf van de RET dat nu officieel operationeel wordt.

Met forens Quirijn Oudshoorn stappen we maandag 3 april 2017 in Maassluis-West op de snelbus naar Schiedam-Centrum. Voorheen ging hij altijd met de trein naar zijn werk, maar vanaf deze dag zal hij 5 maanden met de bus moeten. Quirijn is benieuwd hoe hij deze trip zal ervaren. Zijn treinabonnement heeft hij nog niet aangepast, maar hij heeft nog genoeg saldo op zijn OV-chipkaart, dus hij voorziet geen problemen. Wel hoopt hij dat de werkzaamheden niet zullen uitlopen, want hij verwacht dat reizen met de metro makkelijker zal gaan dan met de bus. Maar goed, in de komende 5 maanden heeft hij er nog een aantal vakantieweken tussen zitten en als het lekker weer is, kan hij altijd nog op de fiets. Quirijn komt de tijd wel door, denkt hij.

RET-ers in deze aflevering:

Sjaber van Leeuwaarde
Kwam in maart 2013 als uitzendkracht in dienst bij de RET en werd een jaar later door het bedrijf overgenomen. Daarna is het allemaal heel snel gegaan, zegt Sjaber, die voordat hij bij de RET begon slechts 1 keer in de metro had gezeten en nooit het plan had gehad om metrobestuurder te worden. Zijn vrouw kwam ermee. Ze zag een vacature van de RET voorbijkomen en zei: “Is dit niks voor jou?” Sjaber dacht van niet, hij had ‘niet de juiste papieren’, maar waagde toch de sprong. Daar is hij tot op de dag van vandaag blij mee. Het werk past heel goed bij hem en sinds 1 ½ jaar is hij nu ook leermeester. Hij leert de metrobestuurders in spé tijdens gezamenlijke ritten de kneepjes van het vak en grijpt wanneer het nodig is in. Daarbij vindt hij het vooral belangrijk om de toekomstige bestuurders op hun gemak te stellen en ze te helpen als ergens op vastlopen. Juist veel oefenen op iets wat ze heel moeilijk of lastig vinden zodat ze meer vertrouwen krijgen in zichzelf. Meestal gaat dat goed, soms niet. Dat is jammer. Sjaber’s broer Anshari werkt ook als metrobestuurder en leermeester. Samen proberen ze hun steentje bij te dragen aan het opleiden van de nieuwelingen. Sjaber is 30, zijn broer 1 jaar jonger. Heel oud zijn ze niet. “Er lopen hier mensen rond die hier al werkten toen ik nog luiers droeg. Dus ik ben een broekie vergeleken met hen.”


Elise van Kersbergen
Studeerde bedrijfskunde en informatiemanagement aan de Erasmus Universiteit en heeft even als consultant gewerkt. Dat was niks voor haar. Ze vertrok naar Thailand om met olifanten te werken, en op de dag dat ze terugkwam, werd ze gebeld door de RET die haar cv op een vacaturesite had zien staan. Nu werkt ze al 8 maanden voor het bedrijf als scenarioschrijver en coördinator van het proefbedrijf Hoekse Lijn. Wat het proefbedrijf inhoudt? Dat het alles wat met de Hoekse Lijn te maken heeft eerst gaat testen voordat de lijn officieel in werking treedt. Denk aan processen, procedures maar ook rijtijden. Zo is onlangs een mini proefbedrijf opgezet voor het vervangend busvervoer op de Hoekse Lijn, maar volgen straks ook de metro’s als ze gaan proefrijden op het traject. Ook dan worden er weer verschillende situaties in scène gezet. Allemaal om te kijken hoe de metrobestuurders, de Centrale Verkeersleiding, de brugwachters en de machinisten van de goederentreinen die op het traject blijven rijden, reageren.
Elise heeft in de afgelopen maanden al veel verschillende scenario’s en scripts voor het proefbedrijf geschreven en noemt haar werk verslavend: ze gaat helemaal op in de metrowereld. Het is zelfs al zo erg dat haar vriend haar betitelt als ‘nerd’ als ze weer eens over haar werk vertelt. Al met al heeft ze het gewoon naar haar zin bij de RET en is ze te spreken over de collegialiteit die er heerst. Daar krijgt ze echt ‘een warm gevoel’ van, dat vindt ze ‘heel mooi’.


Mandy van Berkel
Werkt sinds november vorig jaar bij het tijdelijk busbedrijf van de RET. Is toen begonnen met de theorielessen en rijdt sinds drie maanden op de bus. Hiervoor heeft Mandy 7 jaar bij de Hema gewerkt. Daar werkte zij alleen maar met vrouwen. Dat was ook heel gezellig, maar de mannenwereld waar ze in terecht is gekomen, bevalt haar goed. Mannen zeggen gewoon alles wat ze denken. “En ja, daar houd ik wel van als iemand gewoon zegt wat hij denkt.” Mandy gaat per 1 april 2017 aan de slag op het traject Hoekse Lijn. Volgens anderen rijdt ze – ook al is ze nog niet zo lang buschauffeur – als een echte professional.


Michael Brand
Heeft voorheen de metro-opleiding gedaan, maar zijn mentor zag het al meteen: “Zo’n druktemaker gaat het niet redden in een cabine in zijn eentje.” En daar had hij gelijk in. Michael stapte over naar de afdeling Handhaving en werd – met veel plezier – controleur op de tram en metro. Hij maakte nog even de overstap naar de NS, met als standplaats Den Haag. En hoe leuk ook, als echte Rotterdammer miste hij de RET en de Rotterdammers te veel. Nu hij voor het tijdelijk busbedrijf van de RET aan de slag gaat is hij lekker onder de mensen en rijdt hij zelf. Wat wil hij nog meer?


Dit was – voorlopig – de laatste aflevering van Halte Hoek. Aan het einde van de zomer hervatten we de serie en zijn de laatste 4 afleveringen te zien. Daarin zien we onder meer hoe de ombouw van de spoorlijn naar light-railverbinding verloopt en hoe de eerste metro’s op het traject gaan rijden.

In elke aflevering van Halte Hoek laat stadsdichter Derek Otte zijn licht schijnen op de Hoekse Lijn en de mensen die erbij betrokken zijn. Hieronder vind je zijn prachtige gedichten:

Na de laatste trein

Onderweg kan er van alles gebeuren maar je raakt de weg nooit kwijt… Als je van te voren altijd alles voorbereid. Ieder scenario is denkbaar en vooraf uitgedacht. En tóch loopt alles weleens anders dan je vooraf had verwacht. Soms zit het tegen, soms valt het mee: en dat geeft niet, één goede voorbereiding telt voor twee. Mee het avontuur in, daar waar niemand verlegen zit om grappen. Een mooie baan in goede banen gaat om hard werken en veel lachen. Of veel werken en hard lachen, variatie doet het altijd goed. Als je elkaar mag, doe je makkelijker wat moet. Met lef, met durf, met moed, met gáán: kunnen we de spannendste tijden aan.

We houden van en onthouden het oude, uiteindelijk is ieder end… Een nieuwe start, een nieuw begin: de weg vrij voor jong talent. Voor nieuwe generaties, ontwikkeling, dat is het sleutelwoord. Wat was dat gooien we niet weg, we bouwen erop voort. Uit het oud vertrok een trein, rechtstreeks richting nieuwe tijden. In plaats van het spoor met al die herinneringen, gaat binnenkort de light rail rijden. Weemoed en heimwee, nu al, maar alle nostalgie ten spijt: we vergeten de verhalen niet maar raken wel een tijdperk kwijt. Halte Hoek: ProRail en de NS brengen ons er niet meer heen. Gelukkig weten we ons meer dan welkom bij de RET. Vaarwel, rij veilig en tot gauw hè.